سلام دوستان من .بعد از چند وقتی فرصت کردم که بيام و با شما باشم.

تو اين چند مدت من از نظرفکری و روحی داغون بودم و ميشه گفت که کمی هم افسرده .من همتون رو دوست دارم  چون که دوست داشتن تنها چيزی است که برای انسان می ماند حداقل خاطرات شيرينش. (ان روزهای رفته درود و ای خاطرات ما نده سلام). ميام و مفصل با هم حرف می زنيم.

  
نویسنده : گمنام گمنام ; ساعت ۱۱:۱٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳ مهر ،۱۳۸۳